Mrežnjača otkriva znake atrijalne fibrilacije čak 4 godine pre dijagnoze: Naučnici pronašli važne promene u oku
Snimanje mrežnjače moglo bi da pomogne u otkrivanju ljudi koji imaju povećan rizik od atrijalne fibrilacije, i to godinama pre nego što im se postavi dijagnoza. Nova studija pokazala je da se određene promene u strukturi mrežnjače mogu uočiti čak četiri godine ranije.
Istraživanje, koje su vodili naučnici Univerzitetskog koledža u Londonu (UCL) i očne bolnice Moorfields, objavljeno je u časopisu PLOS Digital Health. Analizirani su podaci i snimci mrežnjače više od 90.000 ljudi.
Tanji sloj mrežnjače povezan sa atrijalnom fibrilacijom
Istraživači su analizirali snimke optičke koherentne tomografije (OCT) i fotografije mrežnjače u boji iz dve velike baze podataka.
U skupu podataka AlzEye, koji obuhvata više od 50.000 pacijenata očne bolnice, njih 5.735 već je imalo atrijalnu fibrilaciju. U britanskoj bazi UK Biobank, koja obuhvata oko 40.000 učesnika, atrijalna fibrilacija bila je prisutna kod 526 osoba.
U obe grupe utvrđeno je da su osobe sa atrijalnom fibrilacijom imale tanji makularni ganglijski ćelijski i unutrašnji pleksiformni sloj (mGCIPL). Reč je o sloju mrežnjače koji se sastoji od nervnih ćelija i učestvuje u povezivanju oka i mozga.
Istraživači su utvrdili da je veća verovatnoća atrijalne fibrilacije bila povezana sa manjom debljinom ovog sloja.
Posebno je značajan podatak da su osobe koje u trenutku snimanja nisu imale dijagnozu atrijalne fibrilacije, ali su je kasnije razvile, u proseku imale tanji mGCIPL čak četiri godine pre nego što su se javile u bolnicu zbog ovog poremećaja.
Veza je ostala prisutna i nakon što su istraživači uzeli u obzir faktore kao što su starost, pol, etnička pripadnost, hipertenzija, dijabetes, pušenje i konzumiranje alkohola.
Promene mogu nastati pre pojave simptoma
Atrijalna fibrilacija je najčešći poremećaj srčanog ritma i povezana je sa povećanim rizikom od moždanog udara i srčane insuficijencije. Često se javlja povremeno, zbog čega može ostati neprimećena na standardnom elektrokardiogramu.
Autori studije smatraju da bi promene u mrežnjači mogle biti povezane sa smanjenim protokom krvi kroz nervne ćelije, odnosno sa sitnim oštećenjima koja mogu nastati usled poremećaja cirkulacije. Međutim, ovo je za sada pretpostavka istraživača i potrebna su dodatna istraživanja da bi se utvrdilo zbog čega tačno dolazi do promena na mrežnjači.
Prema nalazima studije, rutinsko snimanje oka u budućnosti bi moglo da posluži kao dodatni način za prepoznavanje ljudi kojima je potreban detaljniji kardiološki pregled.
Istraživači naglašavaju da snimanje mrežnjače ne bi zamenilo EKG i druge standardne metode dijagnostikovanja atrijalne fibrilacije, već bi potencijalno moglo da bude dopunski alat za rano prepoznavanje rizika.
Ovakav pristup deo je oblasti poznate kao okulomika, koja proučava kako snimci oka visoke rezolucije mogu da ukažu na promene povezane i sa bolestima drugih organa. Tim UCL-a i Moorfieldsa ranije je istraživao markere povezane sa očnim, kardiovaskularnim i neurološkim bolestima, uključujući moždani udar, Parkinsonovu i Alchajmerovu bolest.
Izvor: news-medical.net/Zdravlje.Kurir.rs
