Simptomi slični gripu mogu otkriti smrtonosnu bolest srca: Obratite pažnju na 5 ranih znakova
Subakutni bakterijski endokarditis je spora, ali opasna infekcija unutrašnjeg omotača srca (endokarda) koja često počinje blagim i nespecifičnim simptomima. Zbog toga se bolest teško prepoznaje, a nelečena može biti fatalna.
Za razliku od akutnog endokarditisa, koji nastaje iznenada sa visokom temperaturom i jakim opštim simptomima, subakutni oblik se razvija postepeno, nedeljama ili mesecima. Početni znaci uključuju blagu temperaturu, stalni umor, bolove u mišićima i zglobovima, gubitak apetita i težine, što se često pripisuje gripu, prehladi ili hroničnom umoru.
Kako dolazi do infekcije?
Bakterije iz drugih delova tela mogu ući u krvotok i zakačiti se za oštećene srčane zalistke, urođene mane ili veštačke materijale poput protetskih zalistaka i pejsmejkera.
Najčešće su to bakterije niže virulencije, poput Streptokoke, koje normalno žive u usnoj duplji. Loša oralna higijena i rutinske stomatološke procedure povećavaju rizik. Rizične grupe su i korisnici intravenskih droga, pacijenti na hroničnoj hemodijalizi i osobe sa oslabljenim imunološkim sistemom.
Simptomi i znakovi
Prvi simptomi su često varljivi i lako se ignorišu:
- blaga temperatura
- noćno znojenje
- stalni umor
- bolovi u telu
- gubitak apetita i težine
Tokom pregleda lekar može čuti novi ili izmenjeni šum na srcu, što je jedan od ključnih znakova. Na koži se ponekad pojavljuju crvene ili ljubičaste tačkice (petehije, male kapilarne krvne tačkice), a klasični znaci uključuju Oslersove čvorove (bolni čvorići na prstima ili tabanima), Džejnvejeve lezije (bezbolne crvenkaste ili smeđe tačkice na dlanovima i tabanima) i tanke tamne linije ispod noktiju poznate kao hemoragije od iverja (tamne linije izazvane mikroembolijama).
Neki simptomi mogu biti vidljivi i na beonjačama (crvene tačkice na očnim beloima) ili sluzokoži usta (petehije na unutrašnjoj strani usta).
Dijagnoza i testovi
Za potvrdu bolesti koriste se hemokultura i ehokardiografija. Hemokultura omogućava identifikaciju bakterije i izbor ciljane terapije, dok ehokardiografija otkriva vegetacije, klastere bakterija i fibrinske naslage na zaliscima. Laboratorijski nalazi često pokazuju povišene inflamatorne parametre, poput C-reaktivnog proteina (CRP), i anemiju.
Lečenje i operacija
Terapija se sprovodi u bolnici i obuhvata visoke doze antibiotika koji se daju intravenski, obično 4–6 nedelja, kako bi se potpuno uklonile bakterije koje su se nakupile u srcu i na vegetacijama (nakupinama bakterija i krvnih ugrušaka na zaliscima srca).
Hirurška intervencija je potrebna ako su zalistci ozbiljno oštećeni, ako se infekcija ne može kontrolisati lekovima ili ako postoji rizik od otkidanja vegetacija i blokade krvnih sudova u mozgu ili drugim organima. Tokom operacije, hirurg uklanja zaraženo tkivo i popravlja ili zamenjuje oštećeni zalistak veštačkim ili biološkim implantatom.
Prevencija je bolja od lečenja
Najvažnija preventiva je dobra oralna higijena i redovne posete stomatologu, jer smanjuju količinu bakterija u ustima i rizik od infekcije srca.
Osobe sa visokim rizikom, poput onih sa veštačkim zaliscima, istorijom endokarditisa ili određenim urođenim srčanim manama, treba da uzmu preventivne doze antibiotika pre stomatoloških ili hirurških procedura koje mogu izazvati krvarenje.
Izvor: Ordinacija.vecernji.hr/zdravlje.Kurir.rs
6 simptoma infektivnog endokarditisa povezanih sa lošim oralnim zdravljem - kako smanjiti rizik od komplikacija